Περπατώντας σε Κοινά Χώματα - Ortak Topraklarda Yürüyerek

( Türkçe için tıklayınız) Κυρία Χρυστάλλα, 1947 Κάτοικος Αγίας Άννας Ποια είναι τα συναισθήματά σας όταν ακούτε την λέξη Τουρκοκύπριος, τι σας έρχεται στο μυαλό; Κάτι θετικό ή αρνητικό; Ποτέ δεν σκέφτομαι κάτι αρνητικό για αυτούς, εμείς ζήσαμε καλά με τους Τουρκοκύπριους. Ήμασταν μισοί Ελληνοκύπριοι και μισοί Τουρκοκύπριοι στο χωριό όλα τα είχαμε κοινά. Τα σπίτια μας ήταν ανάμικτα. Η γειτόνισσα μου εδώ δίπλα, ήταν Τουρκού. Πως ήταν οι σχέσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στο χωριό σας; Ήμασταν όλοι πολύ καλά, περνούσαμε πολύ καλά μαζί. Πηγαίναμε μαζί στο θέρισμα, στο μάζεμα των ελιών. Όταν ζύμωναν μας έφερναν ψωμί ζεστό, το ίδιο και εμείς φυσικά. Όταν ήταν το μπαϊράμι τους και έσφαζαν ζώα πάντα μας έφερναν και εμάς κρέας. Όταν ήταν οι Σήκωσες μας άρμεγαν και μας έφερναν με τους κουβάδες γάλατα επειδή γνώριζαν ότι θα κάναμε μπουρέκια και άλλα εδέσματα. Όλα μαζί τα κάναμε, θερίζαμε μαζί, μαζεύαμε ελιές μαζί, ζυμώναμε μαζί, τραγουδούσαμε μαζί (γέλια). Και...

( Türkçe için tıklayınız) Όπως και τα υπόλοιπα χωριά της κοιλάδας του ποταμού Τρέμιθου, έτσι και η Αγία Άννα αποτελεί ένα όμορφο και γραφικό χωριό, μόλις 16 χιλιόμετρα δυτικά της Λάρνακας. Από συγκοινωνιακής άποψης, το χωριό βρίσκεται στο δρόμο Λάρνακας-Μοσφιλωτής, ο οποίος συνδέει το χωριό στα δυτικά με το χωριό Ψευδάς και Μοσφιλωτή (5,5 χιλιόμετρα περίπου), και στα νοτιοανατολικά με το χωριό Καλόν Χωριό (6 χιλιόμετρα περίπου) και στην συνέχεια με την Λάρνακα. Περιδιαβάζοντας στο χωριό θα βρεις τον εαυτό σου να περιτριγυρίζεται από σπίτια σε διάφορα χρώματα πετρωμάτων και εδαφών καθώς και παραδοσιακά σπίτια με χαρακτηριστικά της λαϊκής αρχιτεκτονικής που σε μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή. Το ρυάκι του χωριού καθώς κυλά πάνω στους όγκους των λαβών, δημιουργεί μικρούς καταρράχτες που σαγηνεύουν τους επισκέπτες τους χειμερινούς κυρίως μήνες. Το χωριό είναι γνωστό για την ειδική έγχρωμη ασβεστολιθική πλάκα, που διακοσμεί τα παραδοσιακά σπίτια τόσο της Αγίας Άννας όσο και...

( Πατήστε εδώ για Ελληνικά ) Demetris Mihail Bey, 1936 Köyün Sakını İlk olarak bize Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türkler arasındaki çeşitli ilişkilere değinebilir misiniz? Aramızda ne kadar birbirimize değer verdiğimizi görmeniz için size bir olay anlatacağım. Ben çok fazla avlanma ve kaçak avlanma ile uğraşmaktaydım. Bir keresinde bir gece iki traktörle, biri biz Kıbrıslı Rumlar ve diğeri Kıbrıslı Türkler olmak üzere çıkmıştık ki bizi kontrol etmeye geldiler. Köyün diğer Kıbrıslı Türk sakinleri kaçak av kontrolü olduğunu onlara söylemek için yanlarına varmıştı fakat onlar köye geri dönmek yerine Klavdia’ya yardım istemeye gitmişlerdi. Klavdia’lı Kıbrıslı Türklerle çok iyi ilişkilerimiz vardı, dost canlısı insanlardı ve onları çok takdir ederdik. Klavdia’lı Kıbrıslı Türkler bunun üzerine beni bulmak için farlarını açarak geldiler. Onlara tüfeğimi verdim çünkü onlar kaçak ava gitmezlerdi. Hiç unutmuyorum, tüfeğimi bir ay sakladılar ve yasak kalkınca bana geri vermek için bul...